|
Талька
- слаўная рачушка,
Грунт яе пясчаны,
Бераг мяккі, як падушка,
Дзірваном засланы.
Луг квяцісты па узбярэжжы,
А трава як лава.
Па грудах дубы, як вежы, -
Паглядзець цікава
А буслоў тых і не злічыш -
Цэлыя брыгады!
І такія іх абліччы,
Бы вядуць нарады.
Тут і чаплі, гусі,
качкі і сіваваронкі.
Колькі шуму і гарачкі,
Спеву і гамонкі!
А звярніце вашы вочы
Вось у гэту Тальку:
Зачаруе, каго хочаш -
Лёню і Натальку.
Якуб
Колас
(жил в д. Талька в 1933, 1934 гг.) |